إِنَّ رَبَّکُمُ اللَّهُ الَّذِی خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ فِی سِتَّةِ أَیَّامٍ ثُمَّ اسْتَوَی عَلَی الْعَرْشِ..(۵۴)

از ویکی تنزیل (قرآن)
پرش به: ناوبری، جستجو

ترجمه[ویرایش]

إِنَّ رَبَّکُمُ اللَّهُ الَّذِی خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ فِی سِتَّةِ أَیَّامٍ ثُمَّ اسْتَوَی عَلَی الْعَرْشِ یُغْشِی اللَّیْلَ النَّهَارَ یَطْلُبُهُ حَثِیثًا وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ وَالنُّجُومَ مُسَخَّرَاتٍ بِأَمْرِهِ أَلَا لَهُ الْخَلْقُ وَالْأَمْرُ تَبَارَکَ اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِینَ (۵۴) پروردگار شما، خداوندی است که آسمانها و زمین را در شش روز [= شش دوران ] آفرید؛ سپس به تدبیر جهان هستی پرداخت؛ با (پرده تاریک) شب، روز را می‌پوشاند؛ و شب به دنبال روز، به سرعت در حرکت است؛ و خورشید و ماه و ستارگان را آفرید، که مسخّر فرمان او هستند. آگاه باشید که آفرینش و تدبیر (جهان)، از آن او (و به فرمان او) ست! پر برکت (و زوال ناپذیر) است خداوندی که پروردگار جهانیان است! (۵۴)

تفسیر[ویرایش]

نهج البلاغه خطبه ۲۳ فان الامر ینزل من السماء[ویرایش]

۲۳- و من خطبة له ع وتشتمل علي تهذيب الفقراء بالزهد وتأديب الأغنياء بالشفقة

تهذيب الفقراء أَمّا بَعدُ فَإِنّ الأَمرَ يَنزِلُ مِنَ السّمَاءِ إِلَي الأَرضِ كَقَطَرَاتِ المَطَرِ إِلَي كُلّ نَفسٍ بِمَا قُسِمَ لَهَا مِن زِيَادَةٍ أَو نُقصَانٍ فَإِن رَأَي أَحَدُكُم لِأَخِيهِ غَفِيرَةً [۱] فِي أَهلٍ أَو مَالٍ أَو نَفسٍ فَلَا تَكُونَنّ لَهُ فِتنَةً فَإِنّ المَرءَ المُسلِمَ مَا لَم يَغشَ دَنَاءَةً تَظهَرُ فَيَخشَعُ لَهَا إِذَا ذُكِرَت وَ يُغرَي بِهَا[۲] لِئَامُ النّاسِ كَانَ كَالفَالِجِ اليَاسِرِ [۳]ألّذِي يَنتَظِرُ أَوّلَ فَوزَةٍ مِن قِدَاحِهِ[۴] تُوجِبُ لَهُ المَغنَمَ وَ يُرفَعُ بِهَا عَنهُ المَغرَمُ وَ كَذَلِكَ المَرءُ المُسلِمُ البرَيِ ءُ مِنَ الخِيَانَةِ يَنتَظِرُ مِنَ اللّهِ إِحدَي الحُسنَيَينِ إِمّا داَعيِ َ اللّهِ فَمَا عِندَ اللّهِ خَيرٌ لَهُ وَ إِمّا رِزقَ اللّهِ فَإِذَا هُوَ ذُو أَهلٍ وَ مَالٍ وَ مَعَهُ دِينُهُ وَ حَسَبُهُ وَ إِنّ المَالَ وَ البَنِينَ حَرثُ الدّنيَا وَ العَمَلَ الصّالِحَ حَرثُ الآخِرَةِ وَ قَد يَجمَعُهُمَا اللّهُ تَعَالَي لِأَقوَامٍ فَاحذَرُوا مِنَ اللّهِ مَا حَذّرَكُم مِن نَفسِهِ وَ اخشَوهُ خَشيَةً لَيسَت بِتَعذِيرٍ وَ اعمَلُوا فِي غَيرِ رِيَاءٍ وَ لَا سُمعَةٍ فَإِنّهُ مَن يَعمَل لِغَيرِ اللّهِ يَكِلهُ اللّهُ لِمَن عَمِلَ لَهُ نَسأَلُ اللّهَ مَنَازِلَ الشّهَدَاءِ وَ مُعَايَشَةَ السّعَدَاءِ وَ مُرَافَقَةَ الأَنبِيَاءِ

تأديب الأغنياء أَيّهَا النّاسُ إِنّهُ لَا يسَتغَنيِ الرّجُلُ وَ إِن كَانَ ذَا مَالٍ عَن عِترَتِهِ وَ دِفَاعِهِم عَنهُ بِأَيدِيهِم وَ أَلسِنَتِهِم وَ هُم أَعظَمُ النّاسِ حَيطَةً [۵] مِن وَرَائِهِ وَ أَلَمّهُم لِشَعَثِهِ [۶]وَ أَعطَفُهُم عَلَيهِ عِندَ نَازِلَةٍ إِذَا نَزَلَت بِهِ وَ لِسَانُ الصّدقِ يَجعَلُهُ اللّهُ لِلمَرءِ فِي النّاسِ خَيرٌ لَهُ مِنَ المَالِ يَرِثُهُ غَيرُهُ ومنهاأَلَا لَا يَعدِلَنّ أَحَدُكُم عَنِ القَرَابَةِ يَرَي بِهَا الخَصَاصَةَ أَن يَسُدّهَا باِلذّيِ لَا يَزِيدُهُ إِن أَمسَكَهُ وَ لَا يَنقُصُهُ إِن أَهلَكَهُ وَ مَن يَقبِض يَدَهُ عَن عَشِيرَتِهِ فَإِنّمَا تُقبَضُ مِنهُ عَنهُم يَدٌ وَاحِدَةٌ وَ تُقبَضُ مِنهُم عَنهُ أَيدٍ كَثِيرَةٌ وَ مَن تَلِن حَاشِيَتُهُ يَستَدِم مِن قَومِهِ المَوَدّةَ[۷]

تعبیر[ویرایش]

فقه[ویرایش]

  1. اي زياده و كثره .ولی ریشه اش غفران و مغفر به معنای پوشاندن است شاید زیاده ی که باید تو چشم پوشی کنی حسد نورزی یا چشم پوشی کردن از حساب و کتاب است . قال السيد الشريف أقول الغفيرة هاهنا الزيادة والكثرة من قولهم للجمع الكثير الجم الغفير والجماء الغفير ويروي عفوة من أهل أومال والعفوة الخيار من الشي ء يقال أكلت عفوة الطعام أي خياره. و ماأحسن المعني ألذي أراده ع بقوله و من يقبض يده عن عشيرته... إلي تمام الكلام فإن الممسك خيره عن عشيرته إنما يمسك نفع يد واحدة فإذااحتاج إلي نصرتهم واضطر إلي مرافدتهم قعدوا عن نصره وتثاقلوا عن صوته فمنع ترافد الأيدي الكثيرة وتناهض الأقدام الجمة
  2. (و یعري بها) اي بتلك الدنائه (لئام الناس) فان الدنائه يغر بها الادنياء، و الاغراء هو الالزام للشي ء، كان ال شيطان يغريهم يغويهم و يلزمهم اياها
  3. الياسر هو المقامر، و الفالج بمعني الظافر و هذا من اضافه الصفه الي الموصوف، فان اصله كان كاليا سر الفالج.
  4. اي نجاح، من (فار) اذا غلي، فان الانسان الناجح لعلوه و ارتفاعه، كالمرجل الذي يغلو الي فوق (من قداحه) جمع (قدح) و هو سهم المقامره، و فی نسخه فاز .یه معنی این جمله مهم این است که تصورات ذهنی لطرافیان ک محیط در سیر و سلوک انسان اثر دارد چاله های ذهنی مردم اثر دارد اگر چاله های منفی نباشد اثر مردم به او سوءظن نداشته باشد کالیاسر الفالج است نثل قمار باز مظفر است اینقدر در هوا خیر را میزند معنی دیگر این است که تا مومن گناه نکرده باشد در بهشت است همه اوضاع براش رو مداره به قول کسی میگفت نمیخواهد زیاد سر وصدا کنی که جرا ادم و حوا ما را از بهشت خارج کردند شما هم گناه اول را انجام نده در بهشتی .معنی دیگر این جمله سیاسی اجتناعی است یعنی تا چیزی از شما کسی ندیده در جامعه روی شما حساب میکنند و هر کاری میتونی انجام بدی ولا ححول ولا قوه الابالله
  5. اي احاطه، كالسور المحيط بالبلد الذي يحفظه من هجوم الاعداء
  6. اي اكثر الناس لما و جمعا لتفرقه و انتشاره فان الشعث بمعني الانتشار،
  7. (و من تلن حاشيته) بمعني ان يكون انسانا لينا، و الحاشيه الاطراف تشبيه بالشي ء اللين جوانبه الممكن لان يداس و يقترب منه (يستدم من قومه الموده) اي يكون يلين الحاشيه طالبا لدوام حب قومه له، فان الناس ينفرون من الشخص الخشن.فرمودند هر کس پایینش نرم باشد بالایش سخت است هرکس با زیر دستان نرم باشد میتواند با زورمندان در افتند هرکس طایفه دار باشد با نرمی کردن با انها از محبت انها برخوردار شده و از خیلی افات دور و از خیلی برکات مستفید شده چرا انسان از این نقد رایج و چشمه ساری و جاری خود را محروم کند متاسفانه اخر الزمان تحت تاثیر فرهنگ غرب صله رحم و نزدیکی با اقوام کم شده در حالی که روزی و ابادانی و عمر طولانی در صله رحم است ولاحول ولاقوه الابالله