أَفَلَا یَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ وَلَوْ کَانَ مِنْ عِندِ غَیْرِ اللَّهِ لَوَجَدُوا فِیهِ اخْتِلَافًا کَثِیرًا (۸۲)

از ویکی تنزیل (قرآن)
پرش به: ناوبری، جستجو

ترجمه و لغت[ویرایش]

أَفَلَا یَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ وَلَوْ کَانَ مِنْ عِندِ غَیْرِ اللَّهِ لَوَجَدُوا فِیهِ اخْتِلَافًا کَثِیرًا (۸۲)

درباره ایه[ویرایش]

تفسیر ایه[ویرایش]

قران و نهج البلاغه خطبه اول[ویرایش]

القرآن والأحكام الشرعية كِتَابَ رَبّكُم فِيكُم مُبَيّناً حَلَالَهُ وَ حَرَامَهُ وَ فَرَائِضَهُ وَ فَضَائِلَهُ وَ نَاسِخَهُ وَ مَنسُوخَهُ وَ رُخَصَهُ وَ عَزَائِمَهُ وَ خَاصّهُ وَ عَامّهُ وَ عِبَرَهُ وَ أَمثَالَهُ وَ مُرسَلَهُ[۱] وَ مَحدُودَهُ وَ مُحكَمَهُ وَ مُتَشَابِهَهُ مُفَسّراً مُجمَلَهُ وَ مُبَيّناً غَوَامِضَهُ بَينَ مَأخُوذٍ مِيثَاقُ عِلمِهِ وَ مُوَسّعٍ عَلَي العِبَادِ فِي جَهلِهِ وَ بَينَ مُثبَتٍ فِي الكِتَابِ فَرضُهُ وَ مَعلُومٍ فِي السّنّةِ نَسخُهُ وَ وَاجِبٍ فِي السّنّةِ أَخذُهُ وَ مُرَخّصٍ فِي الكِتَابِ تَركُهُ وَ بَينَ وَاجِبٍ بِوَقتِهِ وَ زَائِلٍ فِي مُستَقبَلِهِ وَ مُبَايَنٌ بَينَ مَحَارِمِهِ مِن كَبِيرٍ أَوعَدَ عَلَيهِ نِيرَانَهُ أَو صَغِيرٍ أَرصَدَ لَهُ غُفرَانَهُ وَ بَينَ مَقبُولٍ فِي أَدنَاهُ مُوَسّعٍ فِي أَقصَاهُ

برای ادامه خطبه به ایه شریفه فِیهِ آیَاتٌ بَیِّنَاتٌ مَّقَامُ إِبْرَاهِیمَ وَمَن دَخَلَهُ کَانَ آمِنًا وَلِلَّهِ عَلَی..غَنِیٌّ عَنِ الْعَالَمِینَ (۹۷) رجوع کنید

نهج البلاغه خطبه هجدهم قران یکیست ریشه اختلاف کجاست[ویرایش]

۱۸- و من كلام له ع في ذم اختلاف العلماء في الفتيا و فيه يذم أهل الرأي ويكل [۲] أمر الحكم في أمور الدين للقرآن

ذم أهل الرأي تَرِدُ عَلَي أَحَدِهِمُ القَضِيّةُ فِي حُكمٍ مِنَ الأَحكَامِ فَيَحكُمُ فِيهَا بِرَأيِهِ ثُمّ تَرِدُ تِلكَ القَضِيّةُ بِعَينِهَا عَلَي غَيرِهِ فَيَحكُمُ فِيهَا بِخِلَافِ قَولِهِ ثُمّ يَجتَمِعُ القُضَاةُ بِذَلِكَ عِندَ الإِمَامِ ألّذِي استَقضَاهُم فَيُصَوّبُ آرَاءَهُم جَمِيعاً وَ إِلَهُهُم وَاحِدٌ وَ نَبِيّهُم وَاحِدٌ وَ كِتَابُهُم وَاحِدٌ [۳] أَ فَأَمَرَهُمُ اللّهُ سُبحَانَهُ بِالِاختِلَافِ فَأَطَاعُوهُ أَم نَهَاهُم عَنهُ فَعَصَوهُ الحكم للقرآن أَم أَنزَلَ اللّهُ سُبحَانَهُ دِيناً نَاقِصاً فَاستَعَانَ بِهِم عَلَي إِتمَامِهِ أَم كَانُوا شُرَكَاءَ لَهُ فَلَهُم أَن يَقُولُوا وَ عَلَيهِ أَن يَرضَي أَم أَنزَلَ اللّهُ سُبحَانَهُ دِيناً تَامّاً فَقَصّرَ الرّسُولُ ص عَن تَبلِيغِهِ وَ أَدَائِهِ وَ اللّهُ سُبحَانَهُ يَقُولُ ما فَرّطنا فِي الكِتابِ مِن شَيءٍ وَ فِيهِ تِبيَانٌ لِكُلّ شَيءٍ وَ ذَكَرَ أَنّ الكِتَابَ يُصَدّقُ بَعضُهُ بَعضاً وَ أَنّهُ لَا اختِلَافَ فِيهِ فَقَالَ سُبحَانَهُ وَ لَو كانَ مِن عِندِ غَيرِ اللّهِ لَوَجَدُوا فِيهِ اختِلافاً كَثِيراً وَ إِنّ القُرآنَ ظَاهِرُهُ أَنِيقٌ وَ بَاطِنُهُ عَمِيقٌ لَا تَفنَي عَجَائِبُهُ وَ لَا تنَقضَيِ غَرَائِبُهُ وَ لَا تُكشَفُ الظّلُمَاتُ إِلّا بِهِ[۴]

تعبیر[ویرایش]

و اسماء و تناسب لفظ و معنا


تفسیر تاریخی[ویرایش]

فقه[ویرایش]

روایات الایه[ویرایش]

  1. مرسل یعنی رها شده صحبتی از ان به میان نیامده مثلا در نهج البلاغه راجع طلاو حلی کعبه چنین دارد که سکوت شده شما هم سکوت کنید انها میخواستند بفروشند و سپاه مسلمین را تجهیز کنند که حضرت این جمله را فرمودند .این کلمات به واقع دونمایی تقسیمی بسیار عالی از فقه و علوم قران است البته علم ظاهر که بیشتر هم فقه است ای کاش این جنله حضرت مبانی کتابهای حوزه و فقه میشد ولا حول ولاقوه الا بالله
  2. وكل امره يكل ای يفوض الوكالة
  3. یکی از اشگالات کلیدی از امیرالومنین به بعد در مواجهه با اهل عامه همین بوده و حتی به همین مضمون روایتی از امام صادق ع در روایات لیله القدر امده چرا مختلف فتوا میدهند و امضا میکنید و میگویید همه ش دین است و درست اگر این اشگال را باز کنیم حتی به فتوا و مرجعیت فعلی هم برسه باید این حرف که هرکس از مرجعش تقلید کنه درسته ولی اگر اختلاف شد و کار بالا گرفت باید اعلم حکم را ببره همان اولویت هایی که در مقبوله عمربن حنظله امده
  4. انیق :حسن معجب بانواع البلاغه و البيان و الاسلوب الحسن و الانسجام المدهش، يقال آنقني الشي ء اي اعجبني ،ظاهر قران انیق است و باطنش عمیق در روایتی امده ظاهره تقریع و باطنه تقریب ظاهرش قرع و مخالف میزند ولی باطنش نزدیکی بهم دارد .از کلمات مهم دیگر این خطبه یصدق بعضه بعضا که مشهور یفسر بعضه بعضا ست ولی روایت ش همین جمله نهج البلاغه اینجاست .ریشه اختلاف عامه نرسیدن به باطن قران که همان امام است و ریشه کار انها حسبنا کتاب الله گفتن دومی است و این خطبه نقد ان حرف حسبنا کتاب الله است .ولاحول ولا قوه الابالله